My mind is my enemy.

Dust in the wind.

Πόσο ελεύθεροι είμαστε; Πόσο έχουμε τον έλεγχο της ζωής μας; Τι είναι δικό μας; Τι μας καθορίζει; Πόσο σημαντικοί είμαστε σε σχέση με το σύμπαν;

Dust in the wind.

Θυμάσαι τα μαθήματα της φυσικής και της χημείας στο γυμάσιο και το λύκειο; Θυμάσαι την κίνηση των μορίων ενός αερίου μέσα σε κλειστό δοχείο; Θυμάσαι ένα σχεδιάκι που έδειχνε πόσο τυχαία (σχεδόν σαν τρελά) κινούνται τα μόρια του αερίου; Πώς συγκρούονται μεταξύ τους και στα τοιχώματα του δοχείου; Κάπως έτσι βλέπω κι εγώ τις ανθρώπινες ζωές. Η κινησή τους, η διαδρομή τους, είναι τόσο απρόβλεπτη, τόσο ανεξέλεγκτη, τόσο τυχαία. Οι δυνάμεις τόσο απροσδιόριστες.


Τι είναι αυτό που καθορίζει τη συνειδητή συνεισφορά μας σε αυτή την πορεία;
Εδώ θα μπλέξουμε σε έναν κυκεώνα ορισμών. Βούληση, χαρακτήρας, ένστικτα, επίδραση περιβάλλοντος...
Σύμφωνα με τους δικούς μου ορισμούς, αυτό που καθορίζει την συνειδητή συμπεριφορά μας είναι οι προτεραιότητές μας. Πες μου τις προτεραιότητές σου να σου πω ποιος είσαι. Η κατανόηση των προτεραιοτήτων μας είναι το κλειδί για το γνώθι σαυτόν.

amor fati

Ευχαριστώ:

όσους με την προδοσία τους μου απέδειξαν ότι δεν τους έχω ανάγκη

όσους με μίσησαν και με ανάγκασαν να συμμαχήσω με τον εαυτό μου

όσους με υποτίμησαν και με ανάγκασαν να πιστέψω στον εαυτό μου

όσους με βοήθησαν και με κάνουν να αμφισβητώ τι είναι πραγματικά δικό μου

όσους με ξέχασαν γιατί συνεχίζουν να μου προσφέρουν τη δικιά τους ανάμνηση ανιδιοτελώς

όσους με νίκησαν γιατί με λύτρωσαν από την αγωνία του αήττητου

όσους με ενοχλούν γιατι με βοηθούν να ανακαλύψω τι θέλω

όσους με πολεμούν γιατι με κρατάνε σε εγρήγορση

όσους με αντιπαθούν γιατί με κάνουν να αισθάνομαι ότι αξίζω προσοχής

όσους με κλέβουν γιατί με κάνουν να αισθάνομαι πλούσιος

Γιατί μια τόσο δα μικρή στιγμή ευδαιμονίας μπορεί να δικαιώσει τα πάντα.

Έχεις αυτοκτονήσει ποτέ;

(εννοώ οριστικά)



Εγώ έχω.