Παράξενος

Και για να το λήξουμε επιτέλους...

2011-12-20T02:37:00.000+02:00

"Δεν θέλω να μιλήσω για πράγματα που έχουμε περάσει.
Αν και με πληγώνουν, τώρα είναι ιστορία.
Έχω παίξει όλα τα χαρτιά μου, κι εσύ το ίδιο.
Δεν έχω τίποτα περισσότερο να πω, ούτε κρυμμένο άσσο.

Ο νικητής τα παίρνει όλα,
κι ο χαμένος φαίνεται μικρός πλάι στην νίκη, αυτό είναι το πεπρωμένο του."

"Δεν θέλω να μιλήσω, αν αυτό σε κάνει να λυπάσαι.
Εσύ απλώς ήρθες να με χαιρετήσεις.
Ζητώ συγγνώμη αν αισθάνεσαι άσχημα που με βλέπεις σε ένταση, χωρίς αυτοπεποίθηση."

αλλά...

2011-12-08T20:08:00.002+02:00

Σου επιτρέπω να οργίζεσαι. Αλλά να μην ξεχνάς να είσαι ευγνώμων (προς το ίδιο άτομο για διαφορετικούς λόγους)

Εναλλακτικός γόης.

2011-12-02T20:23:00.000+02:00

"Είσαι πολύ ρηχός ρε φίλε. Καλό το ποδήλατο, αλλά έχει γοητεία και το γκουρμέ του μυαλού."

Έρωτες. [5]

2011-11-30T12:51:00.000+02:00

Έχω αποκτήσει ένα νέο τικ: τσεκάρω το τηλέφωνό μου να δω αν πήρες.

Ο νόμος της Αντιδραστικότητας. (η θεωρία των διλλημάτων)

2011-11-27T19:15:00.002+02:00

Είναι γνωστό ότι είμαστε παράλογα πλάσματα. Μια έφανση αυτού του παραλογισμού είναι και αυτό που εγώ ονομάζω νόμο της αντιδραστικότητας.

Θεωρούμε έναν άνθρωπο. Ο οποίος έχει (μεταξύ άλλων) δύο περιοχές ζωής Α και Β. Το Α και το Β μπορεί να είναι κάθε είδους κομμάτια ζωής. Μπορεί να είναι μια φιλική σχέση, μια συγγενική σχέση, ένα ταξίδι, το επάγγελμά του, μια ερωτική σχέση, το ντυσιμό του. Οτιδήποτε.

Ο νόμος της αντιδραστικότητας ενεργοποιείται όταν ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με ένα δίλλημα όπου συγκρούονται οι περιοχές Α και Β. Ο νόμος λέει ότι ασχέτως του ποια περιοχή είναι πιο πολύτιμη για τον άνθρωπο, εκείνος θα επιλέξει την αντίθετη περιοχή από εκείνη που του θέτει το δίλλημα.

Ασχέτως δηλαδή αν το Α είναι πιο πολύτιμο από το Β. Αν το Α του θέσει το δίλλημα, εκείνος θα επιλέξει το Β. Και αν το Β του θέσει το δίλλημα, εκείνος θα επιλέξει το Α. Βλέπουμε δηλαδή ότι κριτήριο δεν είναι η ωφέλεια αλλά η αντιδραστικότητα.

Παράδειγμα:
Έχεις δύο ανθρώπους στη ζωή σου (γκόμενος, φίλος, συνάδερφος, αδερφός δεν παίζει ρόλο). Αν ο Α σου πει ή εγώ ή ο Β, εσύ θα επιλέξεις τον Β. Αν ο Β σου πει ή εγώ ή ο Α, εσύ θα επιλέξεις τον Α. Τελικά ποιός από τους δύο είναι πιο πολύτιμος για σένα; Ο Α ή ο Β; Γιατί σε ένα δίλλημα αξία έχει η τελική επιλογή, όχι από πού ετέθει το δίλλημα.

Παράδειγμα 2:
Ας δούμε τον παραλογισμό αυτού του τρόπου σκέψης στο εξής ακραίο δίλλημα.
Ο γκόμενός σου, σου λέει "αν φας ποτέ μπριζόλα στη ζωή σου χωρίζουμε".
Εδώ περιοχή Α είναι ο γκόμενος και περιοχή Β οι μπριζόλες. Λογικά για εσένα ένα από τα δύο είναι πιο πολύτιμο. Ή ο γκόμενος ή οι μπριζόλες. Δεν παίζει ρόλο ποιο από τα δύο είναι πιο πολύτιμο. Η ουσία εδώ είναι ότι ένα από τα δύο είναι πιο πολύτιμο από το άλλο.
Ο νόμος της αντιδραστικότητας λέει ότι αν ο γκόμενος σου σού θέσει το δίλλημα εσύ θα τον στείλεις από εκεί που ήρθε.
Από την άλλη, αν όλοι οι χασάπηδες και οι εστιάτορες του κόσμου σου έλεγαν "δεν θα φας μπριζόλα αν δεν τα χαλάσεις με τον γκόμενό σου" εσύ θα παράγγελνες κάτι άλλο και θα προτιμούσες να μείνεις με τον γκόμενο σου.
Κανονικά όμως, αν η επιλογή σου γινόταν με λογικά κριτήρια, όποια κι αν ήταν αυτή (γκόμενος ή μπριζόλες) θα έπρεπε να ήταν η ίδια, ασχέτως αν το δίλλημα τεθεί από τον γκόμενο ή τον χασάπη.

Όταν εμφανίζεται μια ασυμβατότητα στη ζωή μας. Όταν το Α συγκρούεται με το Β, εμείς θα πρέπει να επιλέξουμε το πιο πολύτιμο για εμάς. Αντιθέτως, εμείς επιλέγουμε εκείνο που ΔΕΝ μας θέτει δίλλημα. Αγνοούμε ότι ασχέτως από πού ετέθει το δίλλημα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Δεν μπορούμε να έχουμε και τα δύο.

(Οι απαντήσεις σας επιβεβαιώνουν με τον καλύτερο τρόπο την αρχική μου θέση.
Δηλαδή, αντί με ψυχρό μυαλό να ζυγίσετε αν το Α ή το Β είναι πιο ωφέλιμο και πολύτιμο και να πράξετε αναλόγως, αναλώνεστε στο ποιος, πώς και γιατί έθεσε το δίλλημα.
Αυτός είναι κι λενας από τους λόγους που πολύ συχνά πονάμε. Γιατί σε ένα σταυροδρόμι δεν διαλέξαμε με τη λογική το πιο αναγκαίο, το πιο πολύτιμο για εμάς, αλλά κρίναμε με όρους εγωισμού και ψευτοανεξαρτησίας ("με ποιο δικαίωμα μου το λες αυτό", "ποιος είσαι εσύ που θα μου θέσεις δίλλημα" κλπ).

Έρωτες. [4]

2011-11-24T20:33:00.000+02:00

Οι γυναίκες είναι σαν τις μύγες. Τις τραβάει η λάμπα που θα τις κάψει.

Τοχει πει κι ο Καζούλης, στους πιο εύστοχους στίχους που έχουν γραγφτεί ποτέ για τον έρωτα:
"Κάτι να γυαλίζει, θέλεις πάντα κι ας θυμίζει ό,τι πιο θαμπό μαζί και σκοτεινό".

Έρωτες. [3]

2011-11-20T20:12:00.002+02:00

Όταν παίζουνε ξύλο, συνήθως το ΘΕΛΩ δέρνει το ΑΓΑΠΩ. Είναι δυνατότερο.

Έρωτες. [2]

2011-11-15T20:05:00.000+02:00

Ναι οι άντρες είναι μαλάκες. Αλλά οι γυναίκες είναι πιο μαλακισμένες.

άντε!..

2011-11-13T23:12:00.002+02:00

Έχω κουραστεί να εξηγώ. Έχω βαρεθεί να επιχειρηματολογώ. Έτσι κι αλλιώς θα κάνετε ό,τι σας κατέβει.

Έρωτες.

2011-11-11T19:59:00.003+02:00

Η διαφορά μεταξύ του Ναι και του Όχι, της Απόρριψης και του Έρωτα, είναι συχνά μερικά ml αλκοόλης.

To καλό και το κακό.

2011-11-06T20:02:00.002+02:00

Αυτή τη στιγμή γίνεται πόλεμος.

Λυπηρό. (και τόσο σύνηθες)

2011-10-06T01:16:00.003+03:00

Ήθελες σχέση ακριβώς επειδή δεν ήθελα εγώ. Αν αποφάσιζα να είμαι μαζί σου, θα άρχιζες να ψάχνεσαι αλλού.

Θεωρία και πράξη.

2011-09-18T18:56:00.001+03:00

Είμαι τόσο σίγουρος ότι τα λόγια μας αντιφάσκουν με την πράξη μας, που όταν γράφω κάτι έξυπνο αισθάνομαι πιο βλάκας.

Κι όμως...

2011-09-05T18:04:00.000+03:00

Πληγώνομαι.
Κι όμως θα αντέξω ρε καριόληδες.
Πάλι εδώ (ή πιο κει) πιο δυνατός, πιο τολμηρός, πιο έτοιμος να καώ.

Τίποτα.

2011-08-30T16:10:00.001+03:00

Τεράστια πηγή δυστυχίας το να θεωρείς σχέσεις, καταστάσεις και απολαύσεις, δεδομένες.
Τίποτα δεν έχεις.
Όλα είναι κέρδος.

Τάβλι.

2011-08-22T16:01:00.001+03:00

Η ζωή είναι σαν το τάβλι.
Νομίζεις ότι παίζεις εσύ.
Στην πραγματικότητα όμως, εσύ απλώς εκτελείς τη ζαριά.

Κάτι παρόμοιο έλεγε και ο Επίκτητος: «Να θυμάσαι ότι είσαι ηθοποιός θεατρικού έργου, την φύση του οποίου θέλησε ο δάσκαλος. Αν το θέλησε σύντομο, θα είναι σύντομο. Αν μακρύ, θα είναι μακρύ. Αν σε θέλει να υποδύεσαι τον φτωχό, να τον υποδυθείς με επιδεξιότητα, όπως και τον χωλό, τον άρχοντα, τον απλό πολίτη. Γιατί αυτό είναι το καθήκον σου, να υποδύεσαι καλά το πρόσωπο που σου έχει ανατεθεί. Η επιλογή, όμως, αυτού είναι άλλου δουλειά.»

Μιζέρια.

2011-07-19T16:24:00.001+03:00

Έχεις προσέξει ότι αυτοί που σε βρίζουν στο δρόμο, που περνάνε με κόκκινο, που σου κλέβουν την ουρά, όλοι αυτοί οι πονηροί και μάγκες είναι συνήθως αποτυχημένοι κακομοίρηδες;
Αυτό μας λέει ότι τέτοιου είδους πονηριά και μαγκιά, δεν αποδίδει.

Η ανάπτυξη του συναισθήματος.

2011-02-08T12:57:00.006+02:00

Ως γνωστόν, ο συναισθηματικά ευάλωτος καταπονείται ψυχοσωματικά και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Το συναίσθημα στον άνθρωπο, αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για την επιβίωσή του.

Με βάση την θεωρία της εξέλιξης των ειδών και της επιβίωσης των καταλληλότερων, αδυνατώ να κατανοήσω τον λόγο της ανάπτυξης του συναισθήματος στον άνθρωπο. Οι άνθρωποι με μειωμένα συναισθηματικά αντανακλαστικά είναι πολύ καταλληλότεροι για επιβίωση. Σε αντίθεση λοιπόν με τη θεωρια του Δαρβίνου, εδώ έχουμε την ανάπτυξη ενός χαρακτηριστικού, που αντιτίθεται στην επιβίωση.

Ποτέ δεν πίστεψα ότι καταγόμαστε από τον πίθηκο. Τώρα έχω κι ένα σοβαρό αντεπιχείρημα στη θεωρία της εξέλιξης.

Πότε χωρίζουν οι άνθρωποι.

2011-02-08T02:44:00.005+02:00

Η διάρκεια των περισσότερων σχέσεων δεν εξαρτάται από το πόσο ταιριάζουν ή αγαπιούνται δύο άνθρωποι, αλλά από το αν θα φτάσουν στα άκρα για κάτι που τους ενοχλεί.

Το μυστικό της καλής παρουσίασης.

2011-01-31T23:35:00.002+02:00

Θέλω να κάνουμε μια ανταλλαγή.

Κάποιος από εσάς θα μου εξηγήσει τι λέτε τόσες ώρες και με τόσο ενθουσιασμό με μια άγνωστη γυναίκα που βγαίνεις μαζί της πρώτη φορά.

Σε αντάλλαγμα, εγώ θα σας πω το μοναδικό μυστικό μιας επιτυχημένης παρουσίασης:

"Κανείς δεν έχει όρεξη να σε ακούσει. Όλοι όμως θέλουν να τους πεις κάτι."

Ο μέτριος παρουσιαστής απλώς τα λέει.
Ο καλός παρουσιαστής τους κάνει να τον ακούσουν.
Ο άριστος τους πείθει ότι έχει να τους πει κάτι.

Πόσο αξίζεις; (για μένα)

2011-01-01T21:01:00.006+02:00

Αξιολογούμε τους ανθρώπους όχι σύμφωνα με την αντικειμενική αξία τους, αλλά ανάλογα με την σχέση τους μαζί μας. Λίγο μας αφορά η ποιότητα της σκέψης ή του χαρακτήρα κάποιου. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι "τι μας είναι".

Είμαστε θύματα της ματαιοδοξίας μας. Αυτός από την παρέα που πήρε να μας ευχηθεί ή που μας έκανε να γελάσουμε, είναι πολύ πιο ψηλά στον προσωπικό μικρόκοσμό μας, από αυτόν που ανακάλυψε ένα φάρμακο ή από κάποιον που διακρίνεται -γενικώς- για την εντιμότητά του.

Έτσι εξηγείται πώς παθιάζόμαστε ερωτικά με τιποτένιους, πώς αδιάφοροι τύποι περιτριγυρίζονται από φίλους, και πώς πολλές ιδιοφυίες ζουν μοναχικές ζωές.

Αστρολογία.

2010-10-02T21:13:00.000+03:00

Θα πίστευα στην αστρολογία μόνο αν λάμβανε υπόψη της ένα διαφορετικό άστρο για τον καθένα.

Μόδα.

2010-09-21T05:41:00.004+03:00

Μόδα είναι αυτό που κάνουν πολλοί, χωρίς προφανή λόγο.

Πείρα.

2010-09-19T01:23:00.000+03:00

Ξέρω τη μοναξιά τόσο καλά, τόσο πολύ... Την έχω φάει τόσο στη μάπα. Που μπορώ να γράφω πειστικά γι' αυτή ακόμα κι όταν δεν είμαι μόνος.

Originality.

2010-09-09T15:54:00.000+03:00

Όσο πιο διαφορετικός είναι κάποιος από τους άλλους, τόσο πιο μεγάλη αξία έχει για το σύμπαν. Γιατί αυξάνει τον πλούτο των εκδοχών της ανθρώπινης ύπαρξης.

Resolution.

2010-08-29T22:15:00.007+03:00

Φίλοι, γκόμενες... Σας έδειξα αλήθεια, σας έπαιξα με την καρδιά και πήγατε να με γαμήσετε. Τώρα αλλάζω παιχνίδι, αρχίδια. Σκάκι θα σας παίξω. (με κινήσεις που δε γράφουν τα βιβλία)

Υ.Γ.: (update) Τελικά δεν άντεξα. Εκδηλώθηκα. Δεν είμαι για σκάκι εγώ.

Στατιστική.

2010-08-23T02:23:00.003+03:00

Θέλω να φύγω για 2-3 μέρες, αλλά δεν έχω παρέα. Έχω στο μυαλό μου τέσσερις υποψήφιες συνοδούς. Πιστεύω όμως ότι και οι τέσσερις μάλλον θα μου πουν όχι. Δίνω περίπου 25% πιθανότητες να μου απαντήσει "ναι" η κάθε μια. Η στατιστική λέει ότι αν κάνω την πρόταση και στις τέσσερις μία θα μου πει "ναι".

Σκέφτομαι να γράψω ένα email/πρόσκληση που να απευθύνεται σε ένα πρόσωπο και να το κοινοποιήσω και στις τέσσερις.

Φυσικά δεν πρόκειται να το κάνω. Οι καλύτερες ιδέες μου μένουν πάντα στο συρτάρι.

Μια αξέχαστη γιορτή.

2010-08-19T01:23:00.008+03:00

Ανήμερα της γιορτής μου. Τα είχα με εκείνη. Σπάνια "τα έχω" την ημέρα που γιορτάζω. Λογικό. Αφού σπάνια "τα έχω" γενικώς. Συνήθως περνώ μόνος τη γιορτή μου. Όπως και τις υπόλοιπες μέρες. Πέρσι τα είχα. Θα γιόρταζα μαζί της. Γενικά δεν είμαι των γιορτών. Πρόσθεσε και την απειρία μου σε τέτοιες καταστάσεις... Δεν ήταν απλά τα πράγματα.

Ξέχασα να πω πως όχι μόνο είχα σχέση εκείνη την (μικρή) περίοδο, αλλά μου συνέβαινε κάτι ακόμα πιο εξαιρετικό, κάτι σχεδόν απίστευτο: είχα σχέση με γυναίκα που ήθελα να έχω σχέση.

Τα πρώτα σύννεφα της ασυμφωνίας χαρακτήρων και -κυρίως- λαϊφστάιλ είχαν ήδη φανεί. Έβλεπα ότι δεν θα μπορούσε να τραβήξει η ιστορία. Η όλη φάση εξελίχτηκε πολύ αμήχανα. Πήγαμε σε ένα μικρό, ακριβό μέρος που σερβίρει φαγητό, αλλά για κάποιο λόγο δεν το λένε εστιατόριο αλλά βινερία ή κάτι τέτοιο - εκείνη το είχε προτείνει. Στη διάρκεια της βραδιάς τρωγώμουνα μέσα μου. Έκανα εκτιμήσεις πιθανοτήτων ταιριάσματος των δυο μας σε βάθος χρόνου και τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά. Δεν θα βγάζαμε ούτε τρεις μήνες κατέληξα, ενώ φαινομενικά άκουγα και συμμετείχα στην περί ανέμων και υδάτων κουβέντα μας.

Κάποια στιγμή με έπνιξε όλη αυτή η κακή προοπτική, όλη αυτή η νομοτελειακή αποτυχία που διέβλεπα, όλη η ματαιότητα της γιορτής σε αυτό το δήθεν μέρος, όλο αυτό το "κρίμα ρε γαμώτο και μου αρέσει πραγματικά". Μού'σκασε ξαφνικά ένας λυγμός. Τον πρόλαβα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που προλαβαίνουμε την αναγούλα πριν γίνει εμετός. Ζήτησα συγγνώμη και κατέβηκα τα σκαλιά που οδηγούσαν στην (πεντακάθαρη ομολογουμένως) τουαλέτα. Και άρχισα να κλαίω με λυγμούς. Έντονο κλάμα. Τρανταζόταν το σώμα μου και είχε κοκκινίσει το πρόσωπό μου. Έβρεξα το πρόσωπο και τα μαλλιά, σκουπίστηκα και ξανανέβηκα πάνω. Μόνο που τώρα εκείνη άρχισε να καταλαβαίνει ότι κάτι τρέχει. "Έπεσες" μου λέει μετά από λίγο. Δεν είχε μυριστεί ότι όλο το βράδυ το μυαλό μου εργαζόταν με χίλια, σαν τα τερματικά του χρηματιστηρίου σε ώρα κραχ - τι να της εξηγήσω. Αναμάσησα κάτι μαλακίες για τη σχέση μας.

Μετά έλαβε χώρα το απόλυτο ξενέρωμα. Ενώ ετοιμαζόμασταν να φύγουμε, κι εγώ εκτός από το φαϊ προσπαθούσα να χωνέψω και τον λογαριασμό, εκείνη συνάντησε μια γνωστή της. Κάναν λες κι έχουν χρόνια να ειδωθούν και επί δέκα λεπτά συνομιλούσαν με ενθουσιασμό για ανοησίες. Από εκεί που μαζί μου είχε σοβαρέψει, με την άλλη σα να ξαναβρήκε το κέφι της ένα πράμα. Εκεί όμως που φρίκαρα ήταν όταν συνειδητοποίησα ότι ήταν συνάδελφός της από τη δουλειά! Δεν ήταν χαμένες χρόνια και τώρα ξανασμίγανε - δουλεύανε στο ίδιο κτήριο! Εγώ πριν λίγο είχα κλάψει, ήμουν στα πρόθυρα του τέλους μιας (σύντομης, αταίριαστης αλλά ω! τόσο ελκυστικής) σχέσης κι εκείνες φλυαρούσαν.

Την πήγα σπίτι. Νομίζω ότι ήμουν βουρκωμένος αλλά δεν είμαι σίγουρος. Θυμάμαι ότι της είπα κάτι που της είχα ξαναπεί "όσο μεγαλώνεις θα γίνεσαι πιο όμορφη". Κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Και δεν την ξαναείδα ποτέ.

Τώρα θα είναι ακόμα πιο όμορφη.

Τόσο απλά.

2010-08-14T15:51:00.002+03:00

Η ευτυχία είναι θέμα τύχης.

SMS

2010-07-04T01:03:00.002+03:00

EIMAI SIGOYROS OTI DEN ME SKEFTESAI. GIATI SE SKEFTOMAI EGO. KAI STH ZOH (MOY) EINAI OLA ANTISTROFA. HAVE A NICE NIGHT

Τα καλύτερα ήταν... (2)

2010-06-22T01:46:00.003+03:00

Ίσως τα καλύτερα κείμενα αυτού του μπλογκ:

Έρωτας:
Ο νέος πουριτανισμός
Ερωτική φαντασίωση θανάτου.
Αναγέννηση.
Στην άγνωστη τηλεφωνήτρια.
Σε δικαιούμαι.
Το κριτήριο.
Εφήμερη υστεροφημία.
Το χαρτί.
Το φλερτ.
Περί έρωτος.

Σκέψεις:

Οι συνέπειες της κακής διατροφής
Αλάνθαστος.
Βαριέμαι.
Μισονέος ή μισογέρος;
Το δίλημμα της σοκολάτας.
Μια μεγάλη Αλήθεια.
Το αποτέλεσμα δεν μετράει.
Μαζί και μόνοι.
Το μυστικό της ευτυχίας μου (ή "Life is a director's cut")
Δυσκολίες.
Τώρα.
Καψουροπολιτισμός.
Σχέση τυρόπιτα.
Δύο σκέψεις.
Τρεις σκέψεις.
Ένα σχόλιο και μια συγγνώμη.
Maximum.
Ζεν στο πιάτο.
Τελική αξιολόγηση.
Αντικειμενικά μιλώντας...

Εμμονές:

Ανεκλπήρωτο
Εγωισμός.
Η ιστορία της ζωής μου.
Καλοκαίρι 2006.
Δέλεαρ.
Η τελευταία μου δύναμη.
Απολογία ενός παίκτη (Επίλογος)
Συμβουλή.

Σεμινάρια.

2010-06-21T15:49:00.004+03:00

Όλοι αυτοί οι "ειδικοί" που κάνουν διαλέξεις και σεμινάρια, είναι στην πραγματικότητα άνθρωποι που καμία εταιρεία δεν είναι διατεθειμένη να τους πληρώσει τα ίδια χρήματα για να κάνουν τη δουλειά για την οποία μιλάνε.

Είναι δηλαδή, σαν κι αυτούς τους τύπους που γράφουν βιβλία τύπου "πώς να γίνετε εκατομμυριούχοι", χωρίς οι ίδιοι να είναι.

Faites vos jeux.

2010-05-19T01:53:00.005+03:00

Νιώθω πολύ πιεσμένος - υπερβολικά. Φοβάμαι. Πολύ. Πολλά. Τα γηρατειά. Την οικονομική αβεβαιότητα. Τις αγοραπωλησίες ακινήτων. Την αδερφή μου, που δεν τα βρίσκουμε. Όλα όσα θα μπορούσα αλλά δεν θα κάνω. Όλους αυτούς που έχουν εξουσία επάνω μου.

Όταν φοβάσαι πολύ, όταν σε περιτριγυρίζουν οι κίνδυνοι μαζεύεσαι. Αλλά κάποια στιγμή δεν αντέχεις άλλο τον φόβο, δεν αντέχεις άλλο αυτή την πίεση και αντιδράς. Μεταθέτεις συμβολικά όλους σου τους φόβους στο τσιγάρο και με οργή προσπαθείς να αποδείξεις τη δύναμή σου κόβοντάς το. Έστω, ελλατώνοντάς το δραματικά. Μετά πας και αγοράζεις ένα υπέροχο ακριβό κοστούμι, μαθαίνεις να δένεις γραβάτα, τα αφήνεις όλα πίσω σου, παίρνεις όσα εκατόευρα χωράν οι τσέπες σου και πετάς για το παλαιότερο καζίνο της Γερμανίας.

Faites vos jeux. Κύριοι κάντε το παιχνίδι σας, βάλτε τα στοιχήματά σας.
Ακούγεται τόσο απλό. Και ίσως είναι. Και μετά ας γίνει ότι θέλει. Έτσι κι αλλιώς:

"Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,
με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,
λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πως να κάμουμε
για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο
τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.
Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν' αυτός στον δρόμο·
ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα
(ή δεν τ' ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).
Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
και ανέτοιμους -πού πιά καιρός- μας συνεπαίρνει."

Άντε γαμήσου φόβε.

Update.

2010-05-13T02:23:00.005+03:00

Σόρι για την απουσία. Θα επανέλθω. Προς το παρόν ασχολούμαι με το νέο μου μπλογκ: Roulette 30- Roulette Ideas, Systems and Probability theory. Και ιδού το αντίστοιχο Forum: Roulette Forum 30 - Roulette Systems Strategies and Roulette Messageboard

Μήνες.

2010-04-07T05:21:00.003+03:00

Βλέπω όλους αυτούς τους μήνες εκεί κάτω αριστερά που λέει "ΑΡΧΕΙΟ" και πάω να τρελαθώ. Πότε πέρασε τόσος καιρός!"

Πόνος και απόλαυση.

2010-03-11T03:47:00.010+02:00

Ένας από τους κύριους ρόλους των αισθήσεων είναι να μας βοηθούν να επιβιώσουμε - να μας επισημαίνουν τους κινδύνους. Το χέρι μας πονάει όταν το ακουμπήσουμε πάνω σε κάτι καυτό, ώστε να το τραβήξουμε και να μην καούμε. Τα μάτια μας πονάνε όταν κοιτάμε τον ήλιο ώστε να τα στρέψουμε αλλού και να μην τυφλωθούμε. Με τα αυτιά ακούμε τον βρυχηθμό του λιονταριού ώστε να απομακρυνθούμε. Το στομάχι μας πονάει όταν μείνουμε νηστικοί και μας ειδοποιεί ότι πρέπει να τραφούμε. Και ούτω καθεξής. Με απλά λόγια, πόνος σημαίνει κίνδυνος και απόλαυση σημαίνει όφελος. Αυτά ίσχυαν στην αρχή. Τότε που ο άνθρωπος έμοιαζε με όλα τα άλλα ζώα. Όταν τα πράγματα ήταν απλά.

Σήμερα, τα πράγματα έχουν αντιστραφεί. Μας προκαλεί πόνο το ωφέλιμο και το επικίνδυνο είναι απολαυστικό. Τα ναρκωτικά, τα γλυκά, και το τσιγάρο, είναι πολύ πιο ευχάριστα τη γυμναστική ή τη δίαιτα. Η τεμπελιά είναι προτιμότερη από την εργασία, και τα κουτσομπολίστικα περιοδικά πιο ελκυστικά από τα συγγράμματα πανεπιστημίου.

Πώς και γιατί συνέβη αυτή η αντιστροφή;

Προσπαθώντας να δώσω μια εξήγηση ανακάλυψα την εξής αντίφαση: Περνάει καλύτερα όποιος αντέχει περισσότερο στον πόνο. Αυτό ίσχυε πάντα. Διαφέρει μόνο το είδος του "πόνου". Τότε ο πόνος είχε να κάνει με το σώμα (κακουχίες, πείνα, μάχη σώμα με σώμα, τρέξιμο). Σήμερα ο πόνος έχει να κάνει με τη δύναμη του χαρακτήρα (δυσάρεστες αλλά σωστές επιλογές, εγκράτεια, γυμναστική, εργασία, σκέψη). Τότε έπρεπε να αντέξεις το δυσάρεστο (παθητικά), σήμερα πρέπει να αντέξεις να κάνεις το δυσάρεστο (ενεργητικά).

Αν πιστέψουμε το νόμο της επιβίωσης του ικανότερου. Τότε, στην εποχή μας η πιο χρήσιμη ικανότητα είναι η δύναμη του χαρακτήρα.

Πρόσκληση.

2010-02-17T23:17:00.003+02:00

Αν είσαι νέα, λιγότερο πονηρή από το μέσο όρο και χαμογελαστή. Και τύχει να πεινάς Σάββατο βράδυ. Πέρνα από το σπίτι μου. Θα έχω φαγητό να σε κεράσω.

Βλέπεις τα Σάββατα παραγγέλνω ντελίβερι χωρίς να πεινάω. Μόνο και μόνο για να μού χτυπήσει κάποιος την πόρτα. Και δίνω πάντα πουρμπουάρ, μήπως με αγαπήσουνε περισσότερο.

Κουτό, αλλά τα Σάββατα η μοναξιά πονάει περισσότερο.

Διαφημίσεις FEDEX

2010-01-27T23:11:00.007+02:00

Απλές, φτηνές, έξυπνες, χιουμοριστικές διαφημίσεις. (στην Ελλάδα έχουμε μπερδέψει τα μπούτια μας)

Άσ'τους εκεί, περνάν ωραία (;)

2010-01-01T01:46:00.005+02:00

Το παρατήρησα πρώτη φορά μια περίοδο που κάναμε συχνά καμάκι με έναν φίλο μου στα μπαρ. Την πέφταμε καμιά φορά -επίτηδες- σε άσχημες κοπέλες και ξέραμε εκ των προτέρων ότι είχαμε εξασφαλισμένη την χυλόπιτα. Στην αρχή δεν ξέραμε πώς να το εξηγήσουμε. Εκείνος έλεγε ότι βλέπανε υποσυνείδητα στα μάτια μας ότι κατά βάθος δεν τις γουστάραμε. Εγώ -πιο φροϊδικός- υποστήριζα ότι πάσχουν από φόβο του πέους. Περίεργο πράγμα - συνήθως ήταν ευγενέστατες αλλά πάντα αρνητικές. Όλες τους.

Μια από εκείνες τις φορές, ο φίλος μου επιστρέφοντας με μια ακόμη χυλόπιτα από το τραπέζι δύο, όχι ιδιαίτερα ευπαρουσίαστων, κοριτσιών, τσαντισμένος, μου είπε κάτι που μου έκανε κλικ: "Είναι απίστευτο! Είναι στο γκρεμό οι πουτάνες, τους δίνω το χέρι να σωθούν και μου λένε 'άσε με'."

Αυτή η φράση περιέγραφε με εξαιρετική διεισδυτικότητα αυτό που ζούσαμε, αυτό που βλέπαμε. Μη εμφανίσιμες γυναίκες, μόνες και αρνητικές στο φλερτ. Φαινόταν παράλογο αλλά ήταν αληθινό.

Ήταν κάτι παραπάνω. Είναι ένας από τους νόμους της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Θυμήθηκα τον εαυτό μου σε μεγάλες περιόδους πλήρους κοινωνικής απομόνωσης, πόσο αρνητικός ήμουν σε οποιαδήποτε πρόταση (ακόμα και για καφέ) θα μπορούσε να βγάλει από το τέλμα. Μετά το αναγνώρισα και σε άλλες καταστάσεις της ζωής, σε άλλους ανθρώπους.

Όταν κάποιος βαλτώνει σε μια οποιαδήποτε αρνητική -στα μάτια των πολλών- κατάσταση, αρνείται επίμονα το χέρι που θα του προσφερθεί να τον τραβήξει από τον βάλτο.

Γιατί άραγε; Δεν ξέρω. Ίσως ο βάλτος να φαίνεται χειρότερος από έξω και να φαίνεται καλύτερος όταν είσαι μέσα.

Καλή χρονιά!

γαμώ τους στίχους: άσ'τους εκεί περνάν ωραία

Επιτέλους.

2009-11-16T22:50:00.003+02:00

Μετά από μια ζωή μέσα στη διστακτικότητα και την ντροπαλή περηφάνια που λέμε "αξιοπρέπεια", δικαιούμαι πια να είμαι ανενδοίαστα ανόητος - γελοίος.

Περιθωριακός.

2009-09-12T00:36:00.003+03:00

Περιθωριακός δεν είναι μόνο ο απομονωμένος. Πολύ συχνά, περιθωριακές συμπεριφορές, περιθωριακά άτομα, δεν συνειδητοποιούν (ούτε οι ίδιοι ούτε οι άλλοι) την "περιθωριακότητά" τους επειδή συνδυάζεται με κοινωνικότητα. Το ότι κάποιος είναι πολύ κοινωνικός δεν σημαίνει ότι δεν ζει μια περιθωριακή ζωή. Πάρτε για παράδειγμα την νυμφομανή του σχολείου ή τον Curt Cobain. Αν και περιτριγυρισμένοι από κόσμο, ζούνε τόσο περιθωριακές ζωές όσο και ένας ερημίτης.

fucking buddies

2009-09-10T15:33:00.002+03:00

fucking buddies: Δύο άνθρωποι, εκ των οποίων ο ένας τουλάχιστον, κατά βάθος βαριέται τον άλλο, αλλά και οι δύο αδυνατούν να βρούν κάποιον καλύτερο.

Αυγουστος 2009

2009-08-29T16:48:00.002+03:00

Αύγουστος 2009. Η πλατεία της Ν. Σμύρνης γεμάτη εικοσάρηδες. Στο Jolie κάθεται ένα ζευγάρι - πάνω από 60 ετών και οι δύο. Την έχει αγκαλιάσει. Κοιτάνε τα νερά στο κέντρο της πλατείας και δεν μιλάνε. Μου φαίνεται ότι διέκρινα ένα αδιόρατο χαμόγελο κάτω από το μουστάκι του - αλλά δεν είμαι και σίγουρος.

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα

2009-08-26T23:00:00.004+03:00

Δεν υπάρχουν ελληνικά φόρουμ για τη ρουλέτα. Κι ένα που υπάρχει, έχει γύρω στις 20 δημοσιεύσεις σε 5 χρόνια (ενώ στα γερμανικά φόρουμ, κάθε τρεις και λίγο γράφουνε ολόκληρες διατριβές). Διαβάζοντάς το όμως, βρήκα δύο κείμενα που η αλήθεια τους με συγκίνησε. Και που αντίστοιχά τους δεν υπάρχουν σε κανένα άλλο φόρουμ. Τα παραθέτω αυτούσια, χωρίς να αλλάξω ούτε την ορθογραφία:

stelios:
"ΑΓΑΠΗΤΟΙ ....ΣΥΝΑΓΩΝΗΣΤΕΣ!
ΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΡΟΥΛΕΤΑ, ΨΑΧΝΩΝΤΑΣ, ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ, ΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ, ΕΧΩ ΒΓΑΛΕΙ ΕΝΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ.
ΕΑΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΑΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΑ ΟΣΟ ΜΕ ΤΗΝ ΡΟΥΛΕΤΑ, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΡΙΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΟΠΟΙΑ ΘΕΛΟΥΜΕ!!!! ΕΑΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΣΤΑΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ!!!!!(ΧΑΧΑ).
ΕΑΝ ΟΛΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΤΑ ΨΑΧΝΑΜΕ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ, ΟΛΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΛΛΙΩΣ ΤΩΡΑ!!
[...]"

kostasj:
"Λοιπόν. Έτσι για την ιστορία σας γράφω τι έπαθα την περασμένη βδομάδα.

Καζίνο Ρίου. Σε μια ρουλέτα των 5€/μάρκα
Ξεκινάω και παίζω από έμπνευση 9 νούμερα που είναι συνεχόμενα πάνω στη ρόδα. 1, 20, 14, 31, 9, 22, 18, 29, 7.

Και τα νούμερα που ήρθαν (εχω την συνήθεια να τα γράφω) ήταν: 5, 28, 12, 33, 27, 0, 28, 28, 3, 10, 9, 33, 12, 19, 28, 2, 30, 16. !!!
Εχω απελπιστεί τόσο που ενώ εχω 200€ ακόμα (χάνω ήδη 630) σταματάω και κοιτάω 5 μπιλιες..
7, 19, 22, 9, 20. !!!
Ένας παππούς που κάθεται δίπλα, μου λέει, ' τα νούμερα σου φέρνει'
Του λέω ' θέλεις να σταματήσει να τα φέρνει..? και ξαναμπαίνω στο παιχνίδι.. 28, 11, 19, 33, !!! Ακόμα και ο γκρουπιέρης με κοιτάει σαστισμένος.
Αλλάζω ακόμα 50€ που εχω στο πορτοφόλι. Ρίχνει την μπίλια και δεν ποντάρω. 7. !
Όπως εχω καμιά 15αριά μάρκες στο χέρι τους τις δίνω όλες.
Πάρ' τες του λέω σας τις χαρίζω.
Μα τι κάνετε κύριε.? μου λέει.
Κερδίζω λίγο χρόνο περισσότερο έξω από εδώ... Απατεώνες..."

Μισονέος ή μισογέρος;

2009-08-25T15:17:00.003+03:00

Μη σκέφτεσαι ότι είσαι πιο μεγάλος από πέρσι. Σκέψου ότι είσαι πιο νέος από όσο θα είσαι τού χρόνου.
Του χρόνου θα δεις ότι έχω δίκιο.

Μετά τα 35 δεν εκτιμάμε την αξία της νεότητάς μας γιατί έχουμε σαν μέτρο σύγκρισης τα προηγούμενα χρόνια. Αν πηγαίναμε στην ηλικία μας αντιστρόφως, δηλαδή από τα βαθιά γηρατειά στα 50 παραδείγματος χάρη, τότε θα καταλαβαίναμε ότι είμαστε σχετικά νέοι. Ενώ τώρα συγκρίνουμε τα 50 με τα 25 και αισθανόμαστε σχετικά γέροι.

Δες κι ΕΔΩ

Αναξιοκρατία.

2009-07-06T00:16:00.003+03:00

Είναι γεγονός. Είμαι πλέον σίγουρος. Έχω μεγαλώσει με λάθος πρότυπα. Ή για να το πώ αλλιώς τα πρότυπα, οι αρετές που έμαθα να ακολουθώ, είναι άσχετα με τις επιθυμίες μου.

Είναι για παράδειγμα σαν να πιστεύεις σε όλη σου τη ζωή ότι το μυστικό για την ερωτική επιτυχία βρίσκεται στους τέλειους κοιλιακούς. Προσπαθείς επί σειρά ετών, με νύχια και με δόντια να αποκτήσεις τους τέλειους κοιλιακούς, και μόλις επιτέλους τα καταφέρεις, ανακαλύπτεις ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για τους κοιλιακούς σου. Διαπιστώνεις ότι η χαλαρή κοιλίτσα θεωρείται τελικά πιο σέξυ, ή ότι εν πάση περιπτώσει όσο εσύ έλιωνες στα γυμναστήρια οι άλλοι καπάρωναν τις καλύτερες γκόμενες.

Στην αρχή διαμαρτύρεσαι. Φωνάζεις: "Αδικία! Κάτω η αναξιοκρατία!" Μετά όμως συνειδητοποιείς ότι απλώς εσύ είχες καταλάβει λάθος τους κανόνες του παιχνιδιού.
Και τότε όλα τα πιστεύω σου καταρρέουν. Η αμηχανία των κομμουνιστών μπροστά στο γκρέμισμα του τείχους του Βερολίνου το 1989, ωχριά μπροστά στην ολική καταρράκωση του συστήματος αξιών σου.

Ο κόσμος μου γκρεμίζεται. Το χειρότερο όμως είναι, ότι είμαι τόσο πεισματάρης σε μερικά πράγματα, που ακόμα κι αν τον χτίσω πάλι από την αρχή, φοβάμαι ότι θα τον ξαναχτίσω ίδιο.

Υ.Γ.: Το παράδειγμα με τους κοιλιακούς είναι ένα ΑΣΧΕΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. Ένας συμβολισμός για να καταλάβετε τι περίπου εννοώ. Όπου "τέλειοι κοιλιακοί" βάλτε μια αρετή. Και όπου "ερωτική επιτυχία" βάλτε μια επιθυμία.

Η κακία ως επιδίωξη συντροφικότητας.

2009-05-12T00:34:00.002+03:00

Όταν κάποιος είναι δυστυχισμένος. Επιδιώκει να κάνει και τους άλλους να πονέσουν. Να δυστυχήσουν κι εκείνοι. Γιατί όταν οι δυστυχισμένοι γίνονται περισσότεροι, εκείνος αισθάνεται ότι έχει περισσότερα κοινά με τους γύρω του. Αισθάνεται λιγότερο μόνος.

Δες κι αυτή τη σκέψη: Δέλεαρ

Η ιστορία τής ζωής μου.

2009-05-04T19:33:00.003+03:00

Έμεινα μόνος από φόβο μην πιαστώ κορόιδο.

Καψουροπολιτισμός 2

2009-05-04T13:27:00.003+03:00

Ζούμε σε έναν μονοθεματικό πολιτισμό. Τον πολιτισμό της καψούρας. Το έχουμε ξεσκίσει το θέμα του έρωτα. Τραγούδια, ποιήματα, μυθιστορήματα. Έλεος.

Ναρκωτικά, τζόγος, πορνεία, επιχειρηματικότητα, γρήγορη οδήγηση, φιλία, παιχνίδια. Είναι θέματα που προσφέρουν έντονες συγκινήσεις κι όμως παραμένουν εν πολλοίς ανεξερεύνητα. Πότε ήταν η τελευταία φορά που διάβασες ένα "επιχειρηματικό μυθιστόρημα"; Η μιά μαρτυρία για τον τζόγο; Υπάρχουν τόσες ενδιαφέρουσες πλευρές της ανθρώπινης ζωής που έχουν μείνει αχαρτογράφητες. Για τις οποίες έχουμε πλήρη άγνοια και ψευδής, προκατασκευασμένες απόψεις.

Λένε ότι οι καλιτέχνες εμπνέονται μόνο από δύο θέματα: τον έρωτα και τον θάνατο.
Κι εγώ λέω: κρίμα.

Παλαιότερο κείμενο για τον καψουροπολιτισμό

Τρεις σκέψεις.

2009-04-24T14:35:00.005+03:00

1) Η καύλα της αποτυχίας. Είναι καύλα να αποτυχγάνεις. Όταν έχεις αυτοπεποίθηση, η αποτυχία είναι ένα χαριτωμένο αστείο.

2) Το πρόβλημα της ευαισθησίας. Ο συναισθηματισμός, η "ευαισθησία", δεν είναι κάτι καλό ή κάτι για το οποίο μπορείς να υπερηφανεύεσαι. Είναι μειονέκτημα, όχι πλεονέκτημα. Είναι σα να υπερηφανεύεσαι που έχεις ευαίσθητο στομάχι.

3) Το άτοπο τής ερωτικής επιτυχίας. Έχεις προσέξει ποιοι κυκλοφορούν τις πιο όμορφες γυναίκες; Αν θέλεις να λάβεις μέρος στον διαγωνισμό "ποιος θα γαμήσει τις πιο πολλές και πιο όμορφες γυναίκες" να είσαι βέβαιος ότι κάποιος απίστευτος μαλάκας θα σε προσπεράσει. Άρα είσαι χειρότερος από αυτόν το μαλάκα. (Δες κι αυτό: Εγωισμός)

Μουσική. (youtube μέρος 1ο)

2009-03-14T00:15:00.003+02:00

Ως γνωστόν η μουσική είναι μέγιστο φάρμακο.
Αυτή την εβδομάδα συνταγογραφώ λίγη γαλλική μουσική.

Ο Pascal Obispo, διασκευάζει ιδιοφυώς το Frozen της Madonna και το κάνει δέκα φορές καλύτερο.

Ένα από τα καλύτερα του Pascal Obispo. Noir. Μαυρο.

Ένα από τα πιο μελό τραγούδια που έχω ακούσει (αυτό, και το "When love has gone away" του El Debarge). Το περίεργο είναι πως το κουπλέ, αν το προσέξεις, θυμίζει το It's a sin των Pet shop boy. Η ενορχήστρωση, η ερμηνεία και το ρεφρεν κάνουν τη διαφορά.

Ένα σχόλιο και μια συγγνώμη.

2009-02-21T14:17:00.004+02:00

Η alex με αφορμή το Forget about it έγραψε αυτό το εξαιρετικό σχόλιο.

<
Aγαπημένε μου παράξενε.Δεν είσαι τόσο παράξενος όσο νομίζεις.Υποφέρεις από καθημερινά τραύματα που βασανίζουν όλους μας.Δεν είναι οι γυναίκες μόνο ό,τι είναι.Είναι οι άνθρωποι.Είπε ο Ουελμπέκ σ'ένα βιβλίο για τον Λάβκραφτ :"λίγα πλάσματα ίσως έχουν διαποτιστεί με την ιδέα ότι κάθε ανθρώπινη προσπάθεια ισούται με το απόλυτο μηδέν.Το σύμπαν δεν είν αι τίποτα άλλο από μια μάταιη διάταξη στοιχειωδών σωματιδίων.Μια μεταβατική μορφή στην πορεία προς το χάος.Που στο τελος θα υπερισχύσει.Το ανθρώπινο γένος θα αφανιστεί.Άλλα γένη θα εμφανιστούν και θα αφανιστούν κι αυτά με τη σειρά τους.Στους παγωμένους και άδειους ουρανούς θα τρεμοπαίζει μόνο το φως ημιθανών αστέρων.Που και αυτοί θα αφανιστούν.Τίποτα δεν θα μείνει.Και οι ανθρώπινες πράξεις είναι τόσο ελεύθερες, τόσο κενές σημασίας όσο και οι ελεύθερες κινήσεις των στοιχειωδών σωματιδίων".
Και συ δεν συγχωρείς κανέναν?
>

Το θέμα της συγχώρεσης με απασχολεί αυτό τον καιρό. Έχω καταλήξει ότι 8 φορές στις δέκα, η μη-συγχώρεση δεν είναι τόσο θέμα λογικής απόφασης, όσο θέμα πείσματος κι εγωισμών. Όλα εξαρτώνται από το πόσο πολύ θα προσπαθήσει ο "αμαρτήσας" να συγχωρεθεί από τον κρίνοντα. "τι είσαι διατεθειμένος να κάνεις για να σε ξαναδεχτώ" Είναι συνήθως ο εγωισμός μας που κάνει ανεπανόρθωτους τους χωρισμούς.

Όσο για την ασημαντότητα της ύπαρξής μας έχω γράψει κάτι παρόμοιο το 2005: Dust in the wind

Ο νέος πουριτανισμός.

2009-02-02T00:03:00.000+02:00

Η σύγχρονη γυναίκα. Η "απελευθερωμένη". Με τους πολλούς εραστές. Δεν την τρομάζουν πια οι μεγάλοι πούτσοι. Την τρομάζουν τα μεγάλα λόγια - οι συναισθηματισμοί. Αντιδρά στο άκουσμα της λέξης "αγάπη" με την ίδια φρίκη που οι "συντηρητικές" αντιδρούσαν στη λέξη "γαμήσι". Κι ανοίγει πιο εύκολα το στόμα για να σου πάρει πίπα, παρά για να σου πει "σε αγαπώ". Παλιά ήταν οι πουριτανοί του σώματος. Μετά ήρθαν οι πουριτανοί των λέξεων.

Εγώ σε αγαπώ.

Ταπεινά κίνητρα.

2009-01-28T14:12:00.005+02:00

Ακούστε με. Κοιτάξτε με. Θαυμάστε με. Χειροκροτήστε με. Πληρώστε με. Ανοίξτε μου τα πόδια σας. Είμαι έξυπνος. Είμαι γοητευτικός. Είμαι ευαίσθητος. Είμαι σέξυ.

Πόσα εξαιρετικά έργα τέχνης έχουν προκύψει από ταπεινά κίνητρα;

Παρελθόν.

2009-01-25T21:04:00.003+02:00

Πώς μπορώ να ξέρω ότι το παρελθόν δεν είναι μια φαντασίωση με σκοπό να εξηγήσει την αναντιστοιχία μεταξύ των άμεσων φυσικών μου αισθήσεων και των σκέψεών μου;

How can I tell that the past isn't a fiction designed to account for the discrepancy between my immediate physical sensations and my state of mind?
Douglas Adams.

Ζεν στο πιάτο.

2009-01-21T20:35:00.004+02:00

Η μακαρονάδα είναι το πιο ζεν φαγητό. Με ηρεμεί. Σε αντίθεση με τον βίαιο τεμαχισμό του κρέατος, τις επίμονες πιρουνιές μιας σαλάτας ή το ψυχαναγκαστικό ξεκοκάλισμα του ψαριού, οι κινήσεις που κάνεις για να φας μακαρόνια είναι ήρεμες και αρμονικές. Σαν κλασσική χορογραφία σε adagio. Το μάτι ξεκουράζεται. Δεν ζαλίζεται από πολλά έντονα χρώματα, όπως με μια πίτσα. Κι ούτε απαιτείται η δεξιοτεχνία που πρέπει να διαθέτεις για να μην διαλυθεί το jenga ενός παστίτσιου ή ενός μουσακά.
Σήμερα, έχω απόλυτη ανάγκη μία καρμπονάρα.

Το "τι" το "πώς" και το "γιατί". (μέρος 1ο)

2009-01-20T21:43:00.002+02:00

Μέρος 1ο: Το "ΤΙ" (ή "Η περιορισμένη αξία του αποτελέσματος")

Κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα βιβλίο που λέγεται "Η ευτυχία είναι απόφαση". Δεν το έχω διαβάσει - τα συμβουλευτικά βιβλία μου ξυπνούν μια αντιδραστικότητα. Ο τίτλος του όμως με έκανε να σκεφτώ.

Θα 'θελα μια ευτυχία που είναι απόφαση; Τι είδους ευτυχία θα ήταν αυτή; Τι είναι η ευτυχία; Απλώς μια αίσθηση, μια διάθεση; Η ευτυχία είναι μαγεία. Έχει αξία ακριβώς επειδή δεν ξέρεις γιατί σου συμβαίνει. Ένα αιφνίδιο φιλί τής μοίρας, που σχεδόν δεν σου αξίζει. Τι αξία μπορεί να έχει μια "ευτυχία κατά βούληση".

Γι' αυτό έχω ένα θέμα με τις αλάνθαστες μεθόδους, τις δοκιμασμένες συνταγές και το πάτημα των κουμπιών των ανθρώπων. Όσοι τα χρησιμοποιούν θεωρώ ότι "κλέβουν". Τι αξία έχει μια νίκη αν σε ευνόησε ο διαιτητής; Είναι το ίδιο να πηδήξεις μια γκόμενα επειδή σε γουστάρει και το ίδιο επειδή τής υπόσχεσαι καριέρα; Από την άλλη, στη ζούγκλα που ζούμε, ο καθείς και τα όπλα του.

Όμως η ευτυχία δεν είναι απλώς ένα αποτέλεσμα. Είναι εντελώς άλλο πράγμα να σκίσεις με λαχτάρα το ασημόχαρτο και να δαγκώσεις μια σοκολάτα. Και άλλο να πάρεις ένα "χάπι σοκολάτας". Οργασμό έχεις και με μια πόρνη, οργασμό και με την κοπέλα των ονείρων σου. Η ικανοποίηση όμως δεν είναι η ίδια.

Στην ευτυχία εκτός από το ΤΙ (αποτέλεσμα), παίζει ρόλο το ΠΩΣ και το ΓΙΑΤΙ. Αλλά για αυτά θα μιλήσουμε σε ένα επόμενο κείμενο.

(συνεχίζεται)

Σχετικά κείμενα:
Το αποτέλεσμα δεν μετράει.
Πλαστή ζωή

Forget about it.

2009-01-15T14:33:00.004+02:00

Καμία γυναίκα δεν αξίζει να την κυνηγάς. Ξέχνα τη. Αν δεν αντέχεις μακριά της, κυνήγα τη μόνο μια φορά και για λίγο. Για να σου φύγει το άχτι. Όπως τρως ένα σοκολατάκι ενώ είσαι σε δίαιτα.

Οι γυναίκες είναι commodity.

sorry για το αλλοπρόσαλλο και αντιφατικό των τελευταίων κειμένων, αντικατοπτρίζει το μπάχαλο μέσα μου.

Don Juan.

2009-01-05T00:10:00.004+02:00

Όταν ένας άντρας αλλάζει τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα, λέμε ότι έχει επιτυχία. Είναι επιτυχία να μην μπορεί να βρει κάποια που να τού αρέσει τόσο ώστε να μείνει μαζί της;

*Whatever you think. Think the opposite.
*Το άτοπο τού σεξ τής μιας βραδιάς.

Τελική αξιολόγηση.

2009-01-02T05:24:00.001+02:00

Για τα μπάζα είμαστε όλοι.

Ευφήμερη υστεροφημία.

2008-12-23T11:20:00.005+02:00

Αφού και οι πιο μεγάλοι έρωτες στο τέλος σε ξεπερνάνε και σε ξεχνάνε, γιατί τραβάς τόσο ζόρι με τα συναισθήματα κάποιου με τον οποίο χωρίσατε πρόσφατα; Τι ανόητη ερωτική ματαιοδοξία είναι αυτή, τι κουτή φιλαρέσκεια. Μην ανησυχείς. Είτε του λείπεις, είτε αδιαφορεί, είτε σε μισεί, είτε σε αγαπάει ακόμα, σε λίγο (ή πολύ) καιρό θα σε έχει ξεχάσει.

Επιθυμία.

2008-12-10T02:44:00.001+02:00

Θέλω να σου ζητήσω κάτι αστείο. Να μη σβήσεις τον αριθμό μου από το κινητό σου. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να είμαι πάντα κοντά σου.

Ξανά μόνος.

2008-12-10T01:20:00.001+02:00

Έχω κάνει διατριβή στη μοναξιά. Χρόνια ολόκληρα. Συνεχόμενα. Είμαι διδάκτωρ. Ξέρω τα κόλπα της. Τις επιπτώσεις της στο μυαλό και το σώμα. Έχω βρει τις διαφυγές μου. Δεν τη φοβάμαι.

Κι όμως. (Ίσως είναι η πανσέληνος που φέτος πέφτει στα γενέθλιά μου. Ίσως είναι που πρόσφατα κάποιοι άνθρωποι με κακόμαθαν γεμίζοντας με ενδιαφέρον τη ζωή μου.) Σήμερα το βράδυ ένιωσα έντονη την ανάγκη να βρεθώ ή έστω να μιλήσω, με μια γυναίκα που να με θέλει και να τη θέλω. Και τα έχω καταφέρει να μην έχει μείνει καμία. Κι ήταν σα να νιώθω μόνος πρώτη φορά. Ξεμαθαίνεται εύκολα η μοναξιά.

_

Η λίστα του τηλεφώνου μου είναι γεμάτη ανθρώπους που δεν θα ξανακούσω. Άχρηστοι αριθμοί τηλεφώνου. Δεν τους σβήνω. Αφού έχουν φύγει από τη ζωή μου ας υπάρχουν έστω εκεί.

-

Δεν θέλω να επιστρέψω στη μοναξιά. Και με λίγη αισιοδοξία ο τίτλος αυτού του κειμένου από "Ξανά μόνος" μπορεί να γίνει "Πάμε γι' άλλα".

Το άτοπο τού σεξ τής μιας βραδιάς.

2008-12-01T15:18:00.005+02:00

Γιατί το σεξ της μιας βραδιάς δεν γίνεται σχέση;
9 φορές στις 10 επειδή ο άλλος δεν σου αρέσει αρκετά. Ή δεν του αρέσεις αρκετά.
Άρα στα one night stands, τουλάχιστον ο ένας από τους δύο, είναι σαβουρογάμης.

Βιβλία.

2008-11-13T23:45:00.007+02:00

Κανένα βιβλίο δεν μπορεί να σε συγκλονίσει αν εσύ ο ίδιος δεν είσαι έτοιμος να το δεχτείς. Το κείμενο είναι απλώς η σπίθα, που πυροδοτεί μέσα σου διεργασίες έτοιμες από καιρό. Δεν είναι οι λέξεις, ούτε καν τα νοήματα. Είναι όλα αυτά που εσύ νιώθεις πίσω από τις λέξεις και οι άλλοι δεν μπορούν να νιώσουν - αλλιώς θα τους είχε συγκλονίσει κι εκείνους το ίδιο βιβλίο.

Στα δεκάξι μου με συγκλόνισε ο Ζαρατούστρα του Νίτσε. Το νεαρό της ηλικίας μου και η επαναστατική του σκέψη, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μείγμα. Μετά την έκρηξη κάποια κομμάτια μου είχαν γίνει κάρβουνο και κάποια άλλα είχαν φτάσει στον ουρανό. Η ψυχή μου ήταν γεμάτη πληγές. Τέτοια πράγματα, τόσο βαθιές μεταμορφώσεις, συμβαίνουν μόνο μια φορά - κι αν - στη ζωή ενός ανθρώπου, σκεφτόμουνα.

Κι όμως συνέβη ξανά. Τόσα χρόνια μετά. Σε μια τελείως διαφορετική φάση της ζωής μου, ήρθε πάλι απρόσμενα, όπως τότε ο Ζαρατούστρα, ένα άλλο βιβλίο να με συνταράξει. Σαν το μεγάλο έρωτα, που νόμιζες ότι είσαι πια πολύ γέρος, πολύ έμπειρος, πολύ κυνικός για να τον ξανανιώσεις, κι όμως ερωτεύεσαι δυνατά ξανά.

H πιο σημαντική σελίδα του, είναι η πίσω όψη του εξωφύλλου. Δεν χρειάζεται να διαβάσεις τίποτα άλλο. Τα λέει όλα. Ένα μανιφέστο ελευθερίας. Ένας ύμνος στην τυχαιότητα. Μια χρυσή πηγή έμπνευσης και θάρρους. Σε τριάντα λέξεις.

This book explains the benefits of making bad decisions.

It shows how risk is your security in life.

And why unreason is better than reason.

It's about having the confidence to roll the dice.

(Αυτό το βιβλίο εξηγεί τα οφέλη τού να παίρνεις λάθος αποφάσεις.
Δείχνει πώς το ρίσκο είναι η ασφάλειά σου στη ζωή.
Και γιατί το παράλογο είναι καλύτερο από το λογικό.
Λέει να έχεις την αυτοπεποίθηση να ρίξεις τη ζαριά.)

Συμβουλή.

2008-11-09T02:29:00.005+02:00

η πιο σοφή συμβουλή που έχω ακούσει ποτέ μου:

ΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ

ο φόβος του λάθους είναι χειρότερος από το λάθος

δες κι εδώ: Αλάνθαστος.

Πώς δημιουργείται το χρήμα.

2008-10-25T21:59:00.004+03:00

"Μόνο τα μικρά μυστικά χρειάζονται εχεμύθεια, τα μεγάλα παραμένουν μυστικά χάρη στη δημόσια δυσπιστία."
Marshall Mcluhan

Ένα εξαιρετικό βίντεο με θέμα την δημιουργία του χρήματος, το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, τις τράπεζες και την ελιτ που ελέγχει τον κόσμο. Ευχάριστο, κατανοητό, ΠΟΛΥΤΙΜΟ για όποιον θέλει να ξέρει τι (του) γίνεται. Είναι στα αγγλικά, θα άξιζε να του έβαζε κάποιος ελληνικούς υπότιτλους.

Το κυνήγι.

2008-10-08T17:34:00.003+03:00

Όλο αυτό το αδιάκοπο κυνήγι του σεξ, ώρες ώρες μού φαίνεται απίστευτα ανόητο και μάταιο. Ειδικά από την ώρα που δεν είναι το κυνήγι της αγάπης. Και από τη στιγμή που οι δονητές, οι πουτάνες και οι τσόντες υπάρχουν σε αφθονία.

Δες κι εδώ

Maximum.

2008-10-03T01:16:00.002+03:00

Όποιος θέλει τα πολλά, πρέπει να απαρνηθεί τα λίγα.

Καλλιτέχνες.

2008-09-16T14:11:00.001+03:00

Θέλεις να μιλήσεις. Αλλά κανένας δε θέλει να σε ακούσει. Καλλιτεχνική δημιουργία είναι η προσπάθεια να γοητεύσεις κάποιον για να σε ακούσει. Δύσκολα γίνεσαι καλλιτέχνης αν δεν υπάρχει χάσμα βαθύτερης επικοινωνίας με το περιβάλλον σου.

Είμαι καχύποπτος με τους καλλιτέχνες που είναι πολύ "επικοινωνιακοί τύποι". Συνήθως, είτε πρόκειται για επίφαση, είτε δεν είναι καλοί καλλιτέχνες.

Η μέρα από το πρωί φαίνεται.

2008-09-16T02:50:00.004+03:00

Εδώ και μήνες ξυπνάω νωρίς το πρωί, βλέπω για δυο τρεις ώρες όλα τα πρωινάδικα -εκτός από τον Αυτιά που δεν αντέχεται- και φεύγω για τη δουλειά κατά τις δέκα και μισή, όταν αρχίζουν (ταυτόχρονα) οι στήλες μαγειρικής στον Alpha και στον Αντ1. Φτάνω στο γραφείο μια ώρα καθυστερημένος. Όσο κι αν πρέπει, όσο κι αν το προσπαθώ, πολύ απλά δεν δύναμαι να πάρω τα πόδια μου πριν δω δύο ώρες πρωινάδικα. Παλιά καθυστερούσα γιατί κοιμόμουνα. Τώρα, επειδή βλέπω τη Δαμανάκη στην ΕΤ1 και τη Χρουσαλά στον Alter.
Υποθέτω ότι θα ήταν πιο πρακτικό να κάνω απλώς έναν εμετό πριν πάω για δουλειά. Τουλάχιστον θα έφτανα στην ώρα μου.

Αντικειμενικά μιλώντας...

2008-09-09T23:31:00.002+03:00

Αν είμαι τόσο έξυπνος όσο πιστεύω ότι είμαι, τότε γιατί δεν τα έχω καταφέρει καλύτερα;

Sex appeal.

2008-07-18T21:50:00.001+03:00

Μια γυναίκα, για να διατηρεί τον ερωτισμό της, δεν πρέπει να έχει έντονο προσανατολισμό. Οι γυναίκες που παίρνουν πολύ στα σοβαρά το ρόλο τους ως καριερίστες ή μητέρες, χάνουν συνήθως το sex-appeal τους. (Το μόνο πάθος που επιτρέπεται να έχει μια γυναίκα είναι με την εμφάνισή της.)

Από την άλλη πλευρά, ένας άντρας γίνεται πιο σέξυ όταν είναι απόλυτα συγκεντρωμένος σε κάτι που γουστάρει. Όταν γράφει ένα βιβλίο, οδηγεί γρήγορα, χορεύει ένα ζεϊμπέκικο ή κλείνει μια συμφωνία.

Ο άντρας είναι ερωτικός όταν εστιάζει κάπου.
Η γυναίκα είναι ερωτική όταν δεν εστιάζει πουθενά.

Κακία.

2008-07-11T19:02:00.003+03:00

(ντριν)
Εκείνη: Ναι;
Εγώ: Γεια σου, τι κάνεις;
Εκείνη: Καλά.
Εγώ: Μου είχες πει ότι θα με πάρεις την Τετάρτη να βγούμε.
Εκείνη: Δεν μπορούσα.
Εγώ: Θέλεις να βγούμε σήμερα;
Εκείνη: Θα πάω σινεμά με την Έφη.
Εγώ: Θέλεις να βγούμε αύριο;
Εκείνη: Χμμ... Θα σε πάρω εγώ...
Εγώ: Αν δεν ήμουν τόσο πιο όμορφος από εσένα, θα νόμιζα ότι με αποφεύγεις.
(κλικ)

Άλλος διάλογος εδώ

Στο τσακ.

2008-07-05T16:21:00.003+03:00

Περισσότερο από τη δυστυχία, πονάει η ματαίωση μιας προσδοκίας λίγο πριν εκπληρωθεί.
Το παραλίγο πονάει πιο πολύ από το καθόλου.

Δες κι ΕΔΩ

Επιτυχία.

2008-07-05T16:09:00.004+03:00

Για να πετύχεις κάτι πρέπει να το απολαμβάνεις. Να απολαμβάνεις την προσπάθεια. Δεν υπάρχει επιτυχία "με το ζόρι".

When Love Has Gone Away

2008-06-28T19:50:00.003+03:00

Αγαπημένο, άγνωστο τραγούδι του El Debarge από το 1986. Ο ορισμός του μελό.

Nothing matters when you’re on your own
Ain’t no laughter, only alone
With the mem’ries of love you have known
You cling to yesterday

Sunshine shinin’ only for one
Just brings darkness after it’s done
You stay cold when you’re on the run
A painful price to pay

You die inside a little
Each time that you open your eyes
You try to hide
But you must face the truth
When love has gone away

Raining morning long overdue
Time I used to spend holdin’ you
I don’t think you were just passing through
It just turned out that way

You die inside a little
Each time that you open your eyes
You try to hide
But you must face the truth
When love has gone away

There’s nothing that you can lose
When love has gone away

κι άλλο ένα προς τιμή τού πρόβατου

(ξέρει κανείς από ποια ταινία είναι τα πλάνα;)

Μικρή άρκτος.

2008-06-24T22:24:00.003+03:00

Παιδί είναι αυτός που νιώθει δέος στη θέα τού έναστρου ουρανού.
Μεγαλώνοντας σταματάμε να κοιτάμε ψηλά.

Σεβασμός.

2008-06-12T21:51:00.000+03:00

Σέβομαι περισσότερο τις αποτυχίες των ανθρώπων, παρά τις επιτυχίες τους.

Νίκος Σεργιανόπoυλος.

2008-06-05T21:35:00.004+03:00

Τιμή σε αυτούς που δεν ζουν "όπως πρέπει".
Μπορεί να είναι τα πάντα, εκτός από βαρετοί.

"My way"

Γαμηθείτε ελεύθερα.

2008-06-03T23:29:00.008+03:00

Αποφεύγω να σχολιάζω την επικαιρότητα. Και αποφεύγω να μιλάω για θέματα που γνωρίζω ότι δεν κατέχω - όπως η ομοφυλοφιλία. Θα κάνω όμως μια εξαίρεση.

Οι γάμοι ομόφυλων ζευγαριών σήμερα, μου γέννησαν δύο σκέψεις.

Σκέψη πρώτη.
Η πρόοδος, η επανάσταση, η απελευθέρωση, έρχονται όταν ανατρέπεις τις δομές, όχι όταν προσπαθείς να ενταχθείς σε αυτές. Το να καταφέρεις να έχεις μια ομοφυλόφιλη "σχέση ζωής" είναι κατόρθωμα, είναι ανατρεπτικό. Το να θέλεις μια ομοφυλόφιλη σχέση με την ταμπέλα του γάμου είναι μικροαστικό.

Σκέψη δεύτερη.
Εγώ είμαι ερωτευμένος με το σκύλο μου κι αυτός μαζί μου. Έχω κι εγώ το "ανθρώπινο δικαίωμα" να τον παντρευτώ; Πού σταματάει το μέτρο, πού αρχίζει η υπερβολή και ποιος το αποφασίζει. Η φράση "ανθρώπινο δικαίωμα" που ακούω ξανά και ξανά, σηκώνει πολύ νερό και απέραντες παπαρολογίες.

Εκτός κι αν όλο το θέμα έχει να κάνει με τα χρήματα, και το "ανθρώπινο δικαίωμα στη κοινή φορολογική δήλωση".

Για πάντα νέος.

2008-06-02T18:43:00.010+03:00

Όσων χρονών κι αν είσαι...
Μην παραιτείσαι εύκολα από τα νιάτα σου. Υπεράσπισε τη νεότητά σου. Διεκδίκησέ τη. Διαφύλαξέ τη. Επιμήκυνε τη. Πάνω από όλα, πίστεψέ τη.
Μη βιαστείς να πεις «γέρασα». Δεν έχεις δει τίποτα ακόμα.
Έχεις πολλά χρόνια να γεράσεις ακόμα.
Έχεις πολύ να γεράσεις ακόμα.
Δεν έπιασες πάτο ακόμα.

Η κοινή μας γνώμη σου. (η πανίσχυρη βλακεία του κουτσομπολιού)

2008-04-18T15:19:00.006+03:00

Έχεις προσέξει πώς ο επιθυμητός γίνεται ανεπιθύμητος; Πόσο ξαφνικά, πόσο εύκολα.

Ένας άνθρωπος από χρήσιμος, γοητευτικός, συμπαθητικός, με χιούμορ, ξαφνικά μεταμορφώνεται (στα μάτια της ομήγυρης) σε άχρηστο, μαλάκα, κακό και προβληματικό. Η ψυχολογία της μάζας σε μικροκλίμακα. Το΄χω δει να συμβαίνει στη δουλειά, στην παρέα, στο δημόσιο βίο.

Η γλυκιά, όμορφη και πρόθυμη νεοπροσληφθείσα ξαφνικά γίνεται χαζή ξανθιά. Ο μεγάλος έρωτας υποβιβάζεται εν μία νυκτί σε μεγάλο μαλάκα. Η καλή φίλη και αδερφή ψυχή, “αποδεικνύεται” τεράστια προδότρια και καριόλα. Το αστέρι, ο επάνω-σου-κρεμόμαστε επιτυχημένος, απολύεται ως ανύπαρκτος και αποτυχημένος.

Και οι υπόλοιποι κουνάνε τα κεφάλια συμφωνώντας. Ή, ακόμα χειρότερα, μιλάνε κιόλας “εμένα από την αρχή μού βρώμαγε”, “ποτέ δεν τον συμπάθησα” κι άλλες τέτοιες ανοησίες. Η ομήγυρης που παρασύρεται και σε παρασύρει. Που πολλαπλασιάζει την άποψη όπως η ντουντούκα την φωνή. Μέχρι να σε ξεκουφάνει.

Παραδεχόμαστε ότι τα ΜΜΕ ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις, αλλά νομίζουμε ότι εμείς οι ίδιοι μένουμε ανεπηρέαστοι. Ότι εμείς έχουμε “δικιά μας” γνώμη. Όχι. Δεν έχεις “δικιά σου” γνώμη. Δεν είναι χαζές οι εταιρίες που ξοδεύουν δισεκατομμύρια σε διαφημίσεις. Ένας μαλάκας στο γυαλί που σου λέει ότι αυτό το αυτοκίνητο είναι καλό, μπορεί να επηρεάσει τη γνώμη σου. Κι αν μπορεί να το κάνει ένας άγνωστος, για ένα προϊόν με αντικειμενικά χαρακτηριστικά (ιπποδύναμη, κυβισμός, τιμή κλπ.), φαντάσου τότε, πόσο μπορεί να σε επηρεάσει η φίλη, ο συνάδερφος, ο φίλος του φίλου, και όλοι αυτοί μαζί, μιλώντας σου για ποιότητες τόσο αφηρημένες όσο η προσωπικότητα ενός ανθρώπου.

Δεν υπάρχουν συνολικά σωστοί και λάθος άνθρωποι. Όταν μυθοποιείς ή δαιμονοποιείς κάποιον, κάνεις σίγουρα λάθος. Δεν είναι εκείνος αυτός που περιγράφεις. Εσύ απλά είσαι ανόητος. Κι εσύ και οι άλλοι. Και τότε που τον ανεβάσατε και τώρα που τον κατεβάζετε.

οι TXC που έγιναν Αρτέμης Ευθύμης

2008-03-25T11:28:00.005+02:00

Η πιο δημοφιλής σελίδα αυτού του blog είναι ένα κείμενο που έγραψα για τους Terror X Crew (TXC), ένα ελληνικό hip hop συγκρότημα.

Πολλά έχουν αλλάξει από τότε στην ελληνική hip hop σκηνή. Δυστυχώς όμως κανένας δεν ήρθε να καλύψει το δυσαναπλήρωτο κενό των TXC. Η σημερινή εικόνα του hip hop στην Ελλάδα βρίθει ανέμπνευστων στίχων, φτηνών ενορχηστρώσεων, και απογοητευτικών ερμηνειών. Οι TXC συνεχίζουν να βρίσκονται παρασάγγες μπροστά από τους άλλους. Ανέγγιχτοι.

Οι Terroρ X Crew διαλύθηκαν αρκετά χρόνια πριν. Ήταν τρεις: Ο Αρτέμης και ο Ευθύμης (στιχουργοί - ερμηνευτές) και ο (μουσικός ιθύνων νους) Ηχοκράτορας.

----

(ΒΑΡΕΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Ο Ηχοκράτορας κάνει διάφορες παραγωγές, συνήθως καλές, αλλά τι να το κάνεις; Όταν λείπει εύμπνευση, όσο και να στολίσεις το κενό, αυτό κενό παραμένει.
Ο Αρτέμης και ο Ευθύμης είδαν κι απόειδαν και αποφάσισαν ότι για να τα κονομήσουν θα πρέπει να συνεχίσουν να βγάζουν δίσκους. Έφτιαξαν λοιπόν ένα γκρουπ που το ονόμασαν "Αρτέμης Ευθύμης". Το πρώτο τους CD κυκλοφόρησε το 2006. Το αγόρασα - εγώ που αποφεύγω να αγοράζω CD. Μαλακία. Ερμηνευτικά συνεχίζουν να είναι καλοί. Μουσικά υπήρχαν κάποιες δυνατές στιγμές. αλλά στιχουργικά... Τεράστια απογοήτευση! Αυτοί, που έχουν γράψει τους πιο δυνατούς μη-ερωτικούς στίχους της τελευταίας δεκαετίας να γράφουν και να λένε τέτοιες βλακείες, τέτοιες κοινοτοπίες, τόσο άδεια και υπερφίαλα πράγματα;! Κρίμα...
Όμως ό,τι αγάπησες παλιά, ότι σου θυμίζει τη νιότη σου, είσαι έτοιμος να το συγχωρήσεις. Έτσι όταν το Σαββατοκύριακο βρέθηκα μπροστά στη νέα τους δουλειά "Ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης" τους αγόρασα. (αντιθέτως δεν αγόρασα το νέο cd της Λένας Πλάτωνος γιατί το "Ημερολόγια" που άκουσα δεν με ενθουσίασε, θα το πάρω όμως εν καιρώ))

-----

Ευτυχώς η νέα δουλειά του Αρτέμη και του Ευθύμη είναι μια ευχάριστη έκπληξη. Όχι τόσο στιχουργικά -δυστυχώς- όπου κινούνται ακόμα στο κενοτάφιο του "εγω ήμουν είμαι και θα είμαι ο καλύτερος", όσο μουσικά. Προφανώς ήμουνα στην κατάλληλη διάθεση (πολύ σημαντικό) και οι παραμορφωμένες κιθάρες και τα κοφτά ριφς που με χτύπησαν στο κεφάλι ήταν ένα υπέροχο, δροσιστικό, απελευθερωτικό ντους. Νέος, άγριος ήχος, εξαιρετική παραγωγή, καλές ερμηνείες. Τα συγχαρητήριά μου στους κυρίους που επιμελήθηκαν τη μουσική (Κριτσιμάς, Πετρόπουλος, Κουτσούκης, dj MCD) και στον Αρτέμη και τον Ευθύμη που είχαν την ευφυΐα να τους εμπιστευτούν και να τολμήσουν την αλλαγή στον ήχο τους.

Εδώ η πρώτη τους δουλειά, ως Terror x Crew, 12 χρόνια πριν, ξεχωρίζει το Να τους δω να τρεχουν:
"Να τους δω να τρέχουν"

Πολλά άλλα κομμάτια των TXC (βίντεο και downloads) θα βρείτε κι ΕΔΩ.

download

Φωτογραφία 1948

2008-03-10T01:14:00.002+02:00

Κρατώ λουλούδι μάλλον.
Παράξενο.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασε κήπος κάποτε.

Στο άλλο χέρι
κρατώ πέτρα.
Με χάρη και έπαρση.
Υπόνοια καμιά
ότι προειδοποιούμαι γι' αλλοιώσεις,
προγεύομαι άμυνες.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασε άγνοια κάποτε.

Χαμογελώ.
Η καμπύλη του χαμόγελου,
το κοίλο αυτής της διαθέσεως,
μοιάζει με τόξο καλά τεντωμένο,
έτοιμο.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασε στόχος κάποτε.
Και προδιάθεση νίκης.

Το βλέμμα βυθισμένο
στο προπατορικό αμάρτημα:
τον απαγορευμένο καρπό
της προσδοκίας γεύεται.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασε πίστη κάποτε.

Η σκιά μου, παιχνίδι του ήλιου μόνο.
Φοράει στολή δισταγμού.
Δεν έχει ακόμα προφθάσει να είναι
σύντροφός μου ή καταδότης.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
πέρασ' επάρκεια κάποτε.

Συ δεν φαίνεσαι.
Όμως για να υπάρχει γκρεμός στο τοπίο,
για να 'χω σταθεί στην άκρη του
κρατώντας λουλούδι
και χαμογελώντας,
θα πει πώς όπου να 'ναι έρχεσαι.
Φαίνετ' απ' τη ζωή μου
ζωή πέρασε κάποτε.

Κική Δημουλά

Το καλό και το κακό.

2008-02-07T15:14:00.000+02:00

Μαζοχισμός, κομμουνισμός, αναρχία, παιδεραστία, δημοκρατία, καπιταλισμός, ρατσισμός, σκλαβιά, πολυγαμία, ελευθερία, ναζισμός, πόλεμος, ειρήνη, ψέμα, αλήθεια, βία...

Δεν υπάρχουν καλές ή κακές ιδέες.
Δεν υπάρχουν λάθος ή σωστές ιδέες.
Υπάρχουν απλώς ιδέες με πολλούς ή λίγους υποστηρικτές.
Σκέφτεσαι ελεύθερα όταν αποφασίσεις ποια ιδέα θα υποστηρίξεις, ξεκινώντας την σκέψη σου από το μηδέν. Χωρίς προκαταλήψεις.

Το αν υπάρχουν καλές ή κακές πράξεις είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα. Για να μπορέσεις να κρίνεις το καλό ή το κακό πρέπει πρώτα από όλα να ορίσεις έναν στόχο, έναν σκοπό. Καλό ή κακό για ποιον, καλό ή κακό ως προς τι;

περί έρωτος.

2008-01-20T23:56:00.001+02:00

Να εξαρτάται η ευτυχία σου από τις διαθέσεις, από τα ναι και τα όχι ενός άλλου ανθρώπου. Τι κίνδυνος! Τι ανοησία.

-

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του ΘΕΛΩ και του ΕΙΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ;

-

Όταν υποφέρουμε από έρωτα, νομίζουμε ότι μας συμβαίνει κάτι μοιραίο, κάτι συγκλονιστικό, κάτι σπάνιο και τρομερό. Κι όμως είναι τόσο απλό... Ιδού οι τρεις ηλίθιοι λόγοι τής καψούρας:

1. Απειρία
2. Στέρηση. Όχι απαραίτητα γενική ερωτική στέρηση. Π.χ. Αν για οποιοδήποτε λόγο κάποιος στερείται σχέσεων με πλούσιες ή με νεαρές ή με πρόστυχες ή με γιαπωνέζες κλπ. τότε είναι πιο ευάλωτος στην καψούρα με τον δυσεύρετο για εκείνον τύπο γυναίκας. Το ίδιο ισχύει και αντίστροφα, για τις γυναίκες.
3. Ταπεινωμένος εγωισμός (καψουρεύεσαι αυτόν που σου έκανε "κακό", σε έφτυσε, σε υποτίμησε, ή αυτόν μπροστά στον οποίο φάνηκες αδύναμος)

-

Ο άντρας τα κάνει όλα για το σεξ. Αλλά ερωτεύεται με το μυαλό. Η γυναίκα τα κάνει όλα για το συναίσθημα. Αλλά ερωτεύεται με το σεξ.

Περίεργο.

2008-01-06T13:56:00.000+02:00

Σε μια εποχή που τα ντελίβερι κάνουν χρυσές δουλειές και οι γυναίκες μαγειρεύουν όλο και λιγότερο, σημειώνουν πρωτοφανή επιτυχία οι εκπομπές και τα περιοδικά με συνταγές μαγειρικής.

Video + downloads Terror x Crew

2008-01-03T03:16:00.000+02:00

Για τους φίλους των Terror-X-Crew.
Εδώ είναι κάποια σχόλια:
-terror x crew (txc)
-οι TXC που έγιναν Αρτέμης Ευθύμης

Η εντυπωσιακή πρώτη δουλειά

Η μεγάλη στροφή στην καριέρα τους

Η μετά TXC εποχή

Κι εδώ μπορείτε να κατεβάσετε τη μουσική:

Να τους δω να τρέχουν

TXC-Έσσεται Ήμαρ

TXC-Η Γεύση Του Μένους

Αρτέμης Ευθύμης - ο διαλεχτος της αρνησης και ο ακριβογιος της πίστης

Μήπως;

2007-12-29T19:15:00.000+02:00

Είδα χτες το Βασικό Ένστικτο 2. Δεν είναι πολύ κακή ταινία, αν και υποθέτω ότι οι κριτικές θα το έθαψαν. Η σκηνοθεσία ok. Η φωτογραφία εξαιρετική. Οι χώροι εντυπωσιακοί.

Υπήρχε έντονα η ψαρωτική ατμόσφαιρα του "είμαι πλούσια, τα έχω κάνει όλα, θέλω το κάτι παραπάνω". Έπαιζε τόσο καλά το "high άτομο" η Stone, που...

Ξαφνικά το σεξ μού φάνηκε κάτι πολύ μπανάλ.

Υ.Γ.: Δώρο τα video clip των κομματιών από το original Βασικό Ένστικτο.
Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούργιοι.

Οι γιορτές είναι για τα παιδιά.

2007-12-24T16:13:00.000+02:00

8 Ιανουαρίου 1946
Δυο μικρές γερμανίδες περπατάνε πάνω στα ερείπια της βομβαρδισμένης Φρανκφούρτης και κουβαλούν με προσοχή ένα Χριστουγενιάτικο δέντρο που ανακάλυψαν στα συντρίμια.

Από όλες τις αρετές το κουράγιο είναι η σπουδαιότερη.

Ευ ζην.

2007-12-16T11:11:00.000+02:00

Δεν χρειάζεται να γίνουμε τέλειοι. Ένα μικρό κλικ πιο κει χρειάζεται. Μια ελάχιστη μετατόπιση προτιμήσεων και ψυχολογίας.

Αν κάναμε γυμναστική αντί να βλέπουμε τηλεόραση. Αν αγαπούσαμε την υγιεινή διατροφή περισσότερο από την ανθυγιεινή. Αν φροντίζαμε λίγο παραπάνω τον εαυτό μας. Αν προτιμούσαμε να διαβάζουμε βιβλία αντί να ξεφυλλίζουμε περιοδικά. Αν μας άρεσαν οι άνθρωποι που μας ταιριάζουν. Αν ήμασταν τόσο δα λιγότερο ανασφαλείς. Αν μπορούσαμε να απολαμβάνουμε τα απλά αντί να αγχωνόμαστε για τα περίπλοκα.

Ο δρόμος της ΚΑΛΗΣ ΖΩΗΣ είναι το διπλανό στενό. Λίγα βήματα μακριά. Κι όμως δεν τα κάνουμε. Καταδικασμένοι στο "παραλίγο ευτυχισμένοι".

Δεν μας αρέσουν αυτά που μας κάνουνε καλό.
Έχουμε το ένστικτο της επιβίωσης, αλλά όχι το ένστικτο τού ευ ζην.

Μην ανησυχείς.

2007-10-31T00:11:00.000+02:00

Ένας καλός λόγος για να μην ανησυχείς για τίποτα:

"Μέσα στον φόβο και στες υποψίες,
με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,
λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πως να κάμουμε
για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο
τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.
Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν' αυτός στον δρόμο·
ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα
(ή δεν τ' ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).
Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,
εξαφνική, ραγδαία πέφτει επάνω μας,
και ανέτοιμους -πού πιά καιρός- μας συνεπαίρνει."

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Oι συνέπειες τής κακής διατροφής.

2007-10-02T02:02:00.000+03:00

Μένεις μόνος. Τρως φαγητά από ντελίβερι. Το μεγαλύτερό σου κατόρθωμα -τι ντροπή- είναι ότι δεν σε έχουν απολύσει από τη δουλειά. Σε ανέχονται. Γιατί αμοίβεσαι πολύ λιγότερο από όσο παράγεις. Με τα χρόνια έχεις γίνει "παλιός". Οι νεότεροι σού λένε "ναι", αλλά δεν σε σέβονται. Μπορεί να σε φοβούνται λίγο. Μέχρι να γίνεις "πολύ παλιός" και να πέσουν να σε φάνε. Έχεις τη δουλειά για άλλοθι. Για να κρύβεις τα παράξενα πάθη σου. "αφού κάποιος με πληρώνει δεν είμαι τρελός".

.

Όποιος άντρας λέει ότι "αγαπάει τις γυναίκες", είναι προφανές ότι, τις αντιμετωπίζει εντελώς επιπόλαια. Κάθε ευφυής -δηλαδή ευαίσθητος- άντρας νομοτελειακά γίνεται μισογύνης. Η αιώνια μάχη των δύο φύλων. Έχω το μουνί μου. Τι θα μου δώσεις για να το γαμήσεις; Τι θα μου δώσεις επειδή το γάμησες; Τι μου δίνεις για να συνεχίσεις να το γαμάς. Κάθε γυναίκα μέχρι τα τριάντα είναι πουτάνα. Μετά δεν ξέρω τι γίνονται. Ίσως γίνονται πρώην πουτάνες. Βλέπω γύρω μου υπέροχους κώλους, μέσες, πόδια και βυζιά και καμία ενδιαφέρουσα γυναίκα. Μαρτύριο. Χαζό μου κορίτσι, δεν κοιτάω εσένα, τον κώλο σου κοιτάω. Εκτός πάλι κι αν είσαι ο κώλος σου.

.

Έξυπνοι -πολύ έξυπνοι- άνθρωποι, έρμαια των αδυναμιών τους. Χειρότερος από όλους εγώ. Όμως τουλάχιστον εγώ δεν το παίζω κουλ. Δεν παριστάνω τον άνετο, τον σωστό και λογικό. Είμαι φωτιά που καίει το ξύλο που την θρέφει. Λίγος άνεμος και θα γίνω πυρκαγιά. Μπορεί να τους κάψω. Έχουν δίκιο που φεύγουν μακριά μου. Που δεν πλησιάζουν.

.

Είμαστε πλημμυρισμένοι από παπαρολογίες. Η πράξη μας γαμάει καθημερινά τη θεωρία μας, μάς ακυρώνει συνεχώς, και εμείς σφυρίζουμε ανέμελα. Υπερφίαλα "εγώ" με γελοίες φιλοδοξίες. Τα δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας και το χρήμα. Αν ήξεραν τουλάχιστον την τέχνη να μετατρέψουν το χρήμα σε ευτυχία...

.

Τώρα όλοι αντιλαμβάνονται πολλά, αλλά καταλαβαίνουν λίγα. Ποτέ πριν η σωστή ανάλυση των πραγμάτων δεν οδηγούσε σε τόσο λάθος συμπεράσματα. Η αναλυτική σκέψη είναι παγίδα για τους ανόητους. Αναλύουν σωστά και συμπεραίνουν λάθος. Αν δεν μπορείς μετά να συνθέσεις, άσε την ανάλυση - κρίνε καλύτερα με το ένστικτο.

.

Οι νέοι την έχουν χειρότερα από τους παλιούς. Οι παλιοί είχαν άποψη, είχαν δυνατά θέλω. Οι τωρινοί δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο. Γαμάνε για πλάκα. Ψηφίζουν με κριτήρια λαϊφστάιλ. Ζούνε τη ζωή του "σιγά μωρέ, πώς κάνεις έτσι". Άνετοι και άδειοι. Κρυμμένοι πίσω από τα ipod, τούς υπολογιστές, τα λεφτά του μπαμπά και μια πλαστή κοινωνικότητα. Αν τους αφήσεις δέκα λεπτά μόνους με τον εαυτό τους πανικοβάλλονται. Δεν τολμούν να του πουν ούτε χαίρω πολύ.

.

.

.

Αύριο δεν θέλω να πάω στη δουλειά.
Μαμά, γράψε μου ένα σημείωμα, όπως τότε, στο σχολείο.
(«Κυρία Αγνή,
Σας παρακαλώ να μην εξετάσετε τον Γιάννη, γιατί εχθές ήταν αδιάθετος και δεν μπόρεσε να διαβάσει.»
Συνεχίζω να είμαι αδιάθετος μάνα. Μόνο που δεν αρκεί να παραδεχτώ ότι είμαι αδιάβαστος. Σήμερα για να μη σε ελέγξουν πρέπει να κάνεις τον δήθεν διαβασμένο.)
Και μετά θάρθω σπίτι.
Να φάω ένα πιάτο φαΐ απ' τα χεράκια σου.

Τυρόπιτες.

2007-09-06T20:16:00.000+03:00

Είναι απίστευτο. Κανείς σε όλη την Αθήνα δεν μπορεί να φτιάξει μια τυρόπιτα της προκοπής. Οι περισσότεροι τυροπιτάδες, φτιάχνουν κατεψυγμένες τυρόπιτες με περίεργο τυρί και κακό λάδι. Εντάξει δεν είναι όλοι ίδιοι. Οι Μερακλήδες και ο Βάρσος, ας πούμε, έχουν καλύτερες τυρόπιτες από τον Γρηγόρη και τα Everest. Αλλά γενικά είμαστε περικυκλωμένοι από φούρνους και τυροπιτάδικα με κακές, κάκιστες τυρόπιτες.

Η «οικονομικότητα» των κακών υλικών και νοοτροπία αρπαχτής («σιγά μωρέ, ποιος καταλαβαίνει από γεύση;») έχει καταστρέψει ένα υπέροχο έδεσμα. Έχει αφαιρέσει μια ακόμα απόλαυση από τη ζωή μας.

Αγοράζουμε πλέον τυρόπιτες όπως ψηφίζουμε κόμματα. Όχι γιατί τις θέλουμε, όχι γιατί τις λιμπιζόμαστε. Μόνο και μόνο γιατί δεν έχει κάτι καλύτερο – και βαριόμαστε να περιμένουμε να γίνει το σάντουιτς.

Θέλουμε, έχουμε ανάγκη, καλύτερες τυρόπιτες.

Για τα σουβλάκια και την χαμένη αυτοκρατορία της απόλαυσης, που υπήρχε προ δεκαπενταετίας στον ισθμό της Κορίνθου, ίσως μιλήσουμε μια άλλη φορά.

Η δύναμη της θέλησης.

2007-09-01T02:50:00.000+03:00

Ξέρω ότι δεν υπάρχεις.
Σε θέλω όμως τόσο πολύ, που μπορώ να σε δημιουργήσω.

Τα καλύτερα ήταν...

2007-08-05T23:00:00.003+03:00

Ίσως τα καλύτερα κείμενα αυτού του μπλογκ:

Έρωτας:

Ερωτική φαντασίωση θανάτου.
Αναγέννηση.
Στην άγνωστη τηλεφωνήτρια.
Σε δικαιούμαι.
Το κριτήριο.
Το χαρτί.
Το φλερτ.
Περί έρωτος.

Σκέψεις:

Οι συνέπειες της κακής διατροφής
Αλάνθαστος.
Βαριέμαι.
Το δίλημμα της σοκολάτας.
Μια μεγάλη Αλήθεια.
Το αποτέλεσμα δεν μετράει.
Μαζί και μόνοι.
Το μυστικό της ευτυχίας μου (ή "Life is a director's cut")
Δυσκολίες.
Τώρα.
Καψουροπολιτισμός.
Σχέση τυρόπιτα.
Δύο σκέψεις.

Εμμονές:

Ανεκλπήρωτο
Εγωισμός.
Καλοκαίρι 2006.
Δέλεαρ.
Η τελευταία μου δύναμη.
Απολογία ενός παίκτη (Επίλογος)

Αν δε βαριέστε... (

2007-07-21T22:55:00.000+03:00

Επειδή όπως φαίνεται δεν γραφω πολύ τελευταία, σκέφτομαι να κάνω ένα post τύπου "best of". Αν λοιπόν δε βαριέστε, θα με ενδιέφερε πολύ να μου πείτε ποιο ή ποια από τα παλαιότερα κείμενα σας έκαναν περισσότερο εντύπωση. (όχι ότι η γνώμη σας θα επηρεάσει τη δική μου - χαχα!)

Αν με άκουγες...

2007-07-04T18:43:00.000+03:00

Περπατάω έξω στο δρόμο,
ρουφάω με τα μάτια γυναίκες ντυμένες καλοκαιρινά
και μουρμουρίζω βρωμόλογα.

Σχέση τυρόπιτα.

2007-06-17T14:49:00.000+03:00

Συχνότατα οι γυναίκες ερωτεύονται κάποιους άντρες μόνο και μόνο επειδή έκαναν έρωτα μαζί τους. Κανονικά δεν θα τους ερωτευόντουσαν. Επειδή όμως "το έκαναν", προσπαθούν να εξηγήσουν και να υποστηρίξουν αυτή την πράξη τους στον εαυτό τους, με την αυταπάτη ότι είναι ερωτευμένες. Για να δικαιολογήσουν δηλαδή ένα λάθος, κάνουν ένα δεύτερο, μεγαλύτερο.

Όπως βλέπεις ένα βαρετό DVD, μόνο και μόνο επειδή το νοίκιασες. Έτσι μοιάζει ο έρωτάς τους. Σαν μια χάλια τυρόπιτα, που την τρως επειδή την πλήρωσες.

Κάποιες φορές οι γυναίκες λένε "σ' αγαπώ" επειδή δεν μπoρούν να φωνάξουν "φέρε πίσω τα λεφτά μου!".

(δες και εδώ)